Inne strony warte obejrzenia: chwilówka Lubin kwatery Zakopane Praca Hiszpania

Najważniejszy problem ekonomiczny powstaje wówczas, gdy jeden z dwu czynników produkcji jest stały. Powiedzmy, że w krótkim okresie kapitał trwały przedsiębiorstwa, to jest wyposażenie fabryki w maszyny i urządzenia o określonej zdolności produkcyjnej, przyjmiemy za kapitał stały. Przy tym stałym kapitale trwałym możemy zwiększyć produkcję przechodząc od jednej krzywej równego produktu do drugiej- wyższej, ale tylko w pewnych granicach. W miarę zwiększania nakładów pracy żywej uzyskujemy początkowo zwiększenie produktu, więcej niż proporcjonalnie do ilości dodatkowej pracy, następnie- proporcjonalne, z kolei mniej niż proporcjonalne , a w końcu dochodzimy do punktu, w którym dodatkowa jednostka pracy, nie przynosi wzrostu produktu. Gdybyśmy nadal chcieli zwiększać ilość pracy, nastąpi zmniejszenie produktu ( przy niedoskonałej podzielności czynnika produkcji), czyli wyraźne przesunięcie na wykresie do niższej izokwanty. Jest to związane z kształtem izokwanty, której ramiona po przekroczeniu tak zwanych punktów grzbietowych odchylają się do tyłu. Jeżeli znajdujemy się poza tymi punktami to znaczy, że jeden czynnik produkcji jest w takim nadmiarze w stosunku do drugiego, że wystarczy ograniczyć jego ilość- utrzymując zarazem drugi czynnik w nie zmienionej ilości- aby osiągnąć wyższą izokwantę, to znaczy uzyskać większy produkt. Analiza ekonomiczna przedsiębiorstwa składa się z trzech części: analizy kosztów produkcji, czyli strony podaży,, analizy utargów uzyskanych ze sprzedaży, czyli strony popytu i konfrontacji podaży z popytem, czyli dostosowania warunków techniczno- ekonomicznych do sytuacji rynku i określenia wielkości produkcji przynoszącej przedsiębiorstwu maksimum zysku całkowitego. Analiza kosztów będzie prowadzona początkowo w krótkim okresie przy założeniu niezmiennego kapitału trwałego: maszyn, urządzeń i budynków, to jest bez wzięcia pod uwagę możliwości inwestycji. Następnie obejmie długi okres, co znaczy, że zostanie uwzględniona możliwość inwestycji, czyli zwiększenia kapitału trwałego. Obraz produkcji będzie przedstawiony wyłącznie w ujęciu wartościowym, to jest w postaci kosztów, na które składają się nie tylko nakłady i produkty rzeczowe, ale również ich ceny. Z kolei strona popytu w postaci utargów, a więc przychodów przedsiębiorstw, uzyskanych ze sprzedaży określonej ilości towarów po cenie, którą można uzyskać na rynku. Na koszty całkowite składają się koszty stałe oraz koszty zmienne. Koszty stałe to koszty, które nie zmieniają się wraz ze wzrostem produkcji, lecz rozkładają się na coraz to większą ilość jednostek. Koszty zmienne to koszty, które zwiększają się w miarę wzrostu produkcji.