Inne strony warte obejrzenia: kredyty bez poręczycieli

Wybrane dyrektywy Unii Europejskiej odnoszące się do swobodnego przepływu towarów w ramach jednolitego rynku wewnętrznego. Utworzenie jednolitego rynku europejskiego nastąpiło po wcześniejszym wejściu w życie zasady unii celnej w roku 1968, zasady akceptowały kolejne kraje członkowskie i oznaczało zniesienie barier fizycznych, technicznych i fiskalnych, które wcześniej zakłócały swobodne przepływy towarów, usług osób i kapitału między krajami członkowskimi Unii. Działania te miały na celu wyeliminowanie barier technicznych administracyjnych oraz podatkowych utrudniających swobodny przepływ towarów między krajami członkowskimi i stymulowanie w ten sposób wzrostu konkurencji, co konsekwencji prowadziło do wzrostu skali produkcji oraz obniżki kosztów jednostkowych i cen produkowanych towarów efekcie działania te stwarzają szansę wzrostu siły nabywczej konsumentów, co pobudza popyt i symuluje wzrost gospodarczy. Znoszenie barier dokonywało się zgodnie z programem wytycznym w Białej Księdze z 1985 r. ujętym w postaci projektów ponad 280 aktów prawnych w przeważającej części w formie dyrektyw, które zostały przegotowane kolejnych latach przez Komisję i po przejściu przez Radę Ministrów stopniowo wdrążone do prawodawstwa narodowych. Część z nich nie została jeszcze inkorporowana do systemów prawnych wszystkich krajów członkowskich UE. Największa liczba przepisów prawodawstwa odnoszącego się do jednolitego rynku wewnętrznego dotyczy tych stref produkcji i wprowadzenia na rynek towarów, w których zasada wzajemnego uznania nie może być stosowana, ponieważ rozbieżności w ustawodawstwa narodowych są zbyt duże i odniosłyby skutek podobny do taryfy lub ograniczeń ilościowych, czyli tzw. Technicznych barier handlu. Wczesne dyrektywy dążyły do ustanowienia szczegółowej grupy zasad Wspólnoty zastępujących zasady narodowe. Aktualne podejście do harmonizacji technicznej zmierza do zapewniania ograniczonej liczby niezbędnych wymogów i do przyjęcia, w sposób dobrowolny, szczegółowych zasad przez inne organy normotwórcze. W pewnych strefach produkcji, zwłaszcza żywności, lekarstw i produktów potencjalnie niebezpiecznych choć powszechnie wykorzystywanych, takich jak np. samochody, starsze modele pełnej harmonizacji jest wciąż używana za bardziej właściwą. Prawodawstwo to określa rygorystycznie wymogi kontrolne i certyfikacyjne, a w pewnych przypadkach także kontrolę rynku. Innym problemem, na którym koncentruje się prawodawstwo Wspólnoty, to harmonizacja różnych zasad narodowych dotyczących takich kwestii jak nazewnictwo określonych produktów, oznakowanie i opakowanie. Unia Europejska jest bardzo silną jednostką na arenie światowej i ma dużo do powiedzenia w wielu kwestiach, także w tych ekonomicznych i politycznych. Nie angażuje się ona zbyt często w sprawy międzynarodowe, lecz jeśli jest sytuacja wyjątkowa to reaguje błyskawicznie. Pod względem ekonomicznym Unia Europejska jest więc liczącą się sławą i mamy nadzieję, że będzie to tylko się rozwijać. Może za kilka lat gospodarczo dogonimy Stany Zjednoczone.